دوران کودکی

سلام دوستان.امروز آیسا 2 سال و 10 ماه و 5 روز داره.این یعنی اینکه داره بزرگ میشه.انقدر زمان سریع میگذره که هیچکس نمیتونه گذرشو حس کنه.من فکر میکنم قشنگ ترین لحضه های زندگی همین دوران کودکیه.

هیچ چیزی برات مهم نیست.فقط دوست داری بازی کنی سرگرم باشی کنار مادر و پدرت باشی و خیلی خیلی راحت با اتفاق ها کنار میای.قشنگ اینه که همه رو دوست داری و هیچه کینه ای در دلت رخنه نمیکنه.زندگی میکنی.معنای زندگی این نیست که باشی،فقط باشی چه خوب،چه بد.زنگی اینه که هستی از وجودت،از هستی تو لذت ببره.یعنی به کسی آسیب نزنی،دل کسی رو نشکنی و وجودت زنده باشه و همه میدونن که این خصوصیات فقط درن قلب های کوچیک این بچه هاست.تا وقتی بچه ای هیچ چیز رو درک نمیکنی و ساده ازش عبور میکنی و لذت میبری.این جوری راحت زندگی میکنی.آدما هر چه قدر که بیشتر میفهمن بیشتر اذیت میشن.ب خاط همینه که بچه ها تو بچیگیشون هی وقت از ته دل از دست کسی نارحت نمیشن...

خب نشونه بزرگی آیسا اینه که دیگه پیش مامانیش نمیخوابه!!!

حتی وقتی که مامانیش بهش میگه بیا و پیش من بخواب،وقتی خوابت برد میذارم سر جات بازم نمیاد و میره سر جای خودش میخوابه!!!تازه اگه نصف شب هم بیدار شه تو اتاق مامانی نمیره و فقط نمامانی رو صدا میکنه تا براش آب بیاره یا بره دست شویی...به افتخارش

آیسا جونم عاشقتم...